fa بررسی ‌تأثیر بانکداری سایه در اثربخشی سیاست پولی؛ شواهدی از برخی کشورهای G20 سیاست پولی، بانکداری مرکزی و عرضه پول و اعتبارات (E5) Monetary Policy, Central Banking, and the Supply of Money and Credit (E5) مطالعه تجربی Empirical Study رشد سریع فعالیت بانک‌های سایه یکی از دلایل وقوع بحران مالی جهانی ۲۰۰۷-۲۰۰۹ قلمداد شده است. مطابق با مبانی نظری، ‌به‌نظر می‌رسد یکی از تبعات منفی گسترش بانکداری سایه کاهش اثربخشی سیاست پولی است. با افزایش حجم فعالیت بانکداری سایه، کانال وام‌دهی انتقال سیاست پولی تضعیف می‌شود، زیرا گسترش بانکداری سایه باعث می‌شود کاهش اعتباردهی بانک‌های سنتی (در سیاست پولی انقباضی)، ‌به‌وسیلهٔ اعتباردهی بانک‌های سایه جبران شود. این مقاله با استفاده از داده‌های ۱۶ کشور عضو گروه بیست (<span dir="LTR">G20</span>) طی سال‌های ۲۰۱۸-۲۰۰۲ به بررسی تاثیر بانکداری سایه در اثربخشی سیاست پولی پرداخته است. بدین‌منظور، دو مدل تصریح و و با دو روش <span dir="LTR">GMM</span> و رگرسیون کوانتایل تخمین زده شد. نتایج حاصل از هر دو مدل فرضیهٔ پژوهش را تأیید می‌کند و نشان می‌دهد افزایش بانکداری سایه اثربخشی سیاست پولی را کاهش می‌دهد. براساس نتایج حاصل از روش <span dir="LTR">GMM</span>، در مدل اول، علامت ضریب نرخ رشد پول مثبت و علامت ضریب متغیر تقاطعی منفی است. این موضوع نشان می‌دهد بانکداری سایه اثربخشی سیاست پولی در <span dir="LTR">GDP</span> را کاهش می‌دهد. همچنین، نتایج روش کوانتایل در هر دو مدل نشان می‌دهد که با حرکت از یک اقتصاد مبتنی بر بانکداری سنتی ‌به‌ سمت اقتصاد مبتنی بر بانکداری سایه، اثرگذاری سیاست پولی کاهش می‌یابد. Many researchers believe that the rapid growth of shadow banks is one of the main causes of the global financial crisis of 2007-2009. One of the consequences of the expansion of shadow banking is the reduction of the effectiveness of the monetary policy. As the volume of shadow banking activity increases, the monetary policy lending channel weakens, as the expansion of shadow banking lends offset the decline in traditional banking lending (in contractionary monetary policy) by shadow bank lending. This article examines this issue using data from 16 G20 member countries during 2002-2018. To do this, two models were specified and estimated by GMM and quantile regression. The results of both models confirm the research hypothesis and show that increasing shadow banking reduces the effectiveness of the monetary policy. The results of the GMM method in the first model show that the sign of the money growth rate is positive and the sign of the interaction variable is negative. It reflects shadow banking reduces the effectiveness of the monetary policy on GDP. The results of the Quantile method show that by moving from an economy based on traditional banking to an economy based on shadow banking, the effectiveness of monetary policy is diminishing. بانکداری سایه, اثربخشی سیاست پولی, نرخ رشد عرضه پول, نرخ تورم, گروه بیست 733 765 http://jmbr.mbri.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2088-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehran Zarei مهران زارعی mehr.zarei114@gmail.com 100319475328460010813 100319475328460010813 No University of Sistan and Baluchestan دانشگاه سیستان و بلوچستان Marzieh esfandiari مرضیه اسفندیاری m.esfandiari@eco.usb.ac.ir 100319475328460010814 100319475328460010814 Yes University of Sistan and Baluchestan دانشگاه سیستان و بلوچستان Hosein Mirjalili سیدحسین میرجلیلی h.jalili@yahoo.com‬‬‬‬‬‬‬‬ 100319475328460010815 100319475328460010815 No institute for humanities and cultural studies پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی